Założenia planu strategicznego nowoczesnego gospodarstwa rolnego

Rate this post

Analiza strategiczna (metodą SWOT)

Analizę strategiczną gospodarstwa przeprowadzono przy zastosowaniu metody SWOT, przyjmując dziesięciostopniową skalę ocen. Wyniki analizy przedstawia poniższa tabela.

Tabela 4. Możliwości

Wyszczególnienie Ocena w skali 0-10
Wzrost zapotrzebowania na tuczniki o wysokiej mięsistości 10.00
Wzrost spożycia mięsa wołowego oraz wieprzowego o niskiej zawartości tłuszczu 6.00
Wzrost zapotrzebowania na mleko o wysokiej zawartości białka (spełniające normy UE) 8.00
Średnia 8.00

Na podstawie analiz i zdobytych doświadczeń otoczenie gospodarstwa należy zaliczyć do sprzyjającego, zarówno pod względem ekonomicznym, politycznym, technologicznym i społecznym. Zanotowano wzrost zapotrzebowania na tuczniki o wysokiej mięsistości, wzrost spożycia mięsa wołowego i wieprzowego oraz duże zapotrzebowanie na mleko o wysokiej zawartości białka. To wszystko sprawia, że przed opisywanym gospodarstwem otwierają się szerokie perspektywy.

Tabela 5. Zagrożenia

Wyszczególnienie Ocena w skali 0-10
Niestabilny popyt 10.00
Możliwości wystąpienia klęski nieurodzaju lub urodzaju 5.00
Charakter produkcji (ograniczenia przyrodnicze i sanitarne) 8.00
Średnia 7.67

Największe zagrożenia wynikają z samego charakteru produkcji, czyli uzależnienia jej od warunków przyrodniczych i pogodowych. Przecież nie można przewidzieć suszy czy powodzi, a te drugie szczególnie ostatnio „nawiedzają” Polskę.

Tabela 6. Mocne strony

Wyszczególnienie Ocena w skali 0-10
Poziom jakości produktów 8.00
Doświadczenie właścicieli 9.00
Spełnienie wymogów norm krajowych i UE 7.00
Bliskość rynku zbytu 10.00
Wykorzystanie własnych pasz 10.00
Średnia 8.80

Tabela 7. Słabe strony

Wyszczególnienie Ocena w skali 0-10
Niestabilna jakość produktów 6.00
Brak stabilizacji 9.00
Średnia 7.50

Z dwóch powyższych tabel wynika, że gospodarstwo ma jednak więcej mocnych stron niż słabych i w przyszłości będzie się rozwijać.

Strategiczna pozycja firmy

Wysoko należy ocenić zasoby fizyczne gospodarstwa, jak i poziom wykwalifikowania oraz doświadczenia kadry, a także wysoki poziom produktów, których jakość nie odbiega od produktów światowych. Ma to swoje odzwierciedlenie w przedstawianych wyżej słabych i mocnych stronach gospodarstwa.

Dokonując porównania z możliwościami i zagrożeniami można pokusić się o stwierdzenie, że pozycja gospodarstwa na rynku regionalnym nie jest zagrożona.

Analiza strategiczna skłania do przygotowania planu działania w trzech wariantach:

  • prawdopodobnym, ale bardzo ostrożnym;
  • optymistycznym, zakładającym wykorzystanie najważniejszych możliwości oraz silnych stron;
  • pesymistyczny, zakładający ujawnienie się zagrożeń oraz słabych stron gospodarstwa.

Wybór i wdrożenie strategii

Właściciele gospodarstwa dysponują pełną wizją swojego przedsięwzięcia i jego rozwoju przez najbliższe lata.

Dotychczasowe analizy potwierdzają, że konieczny jest wybór strategii polegającej na ustabilizowaniu wysokiej jakości – na światowym poziomie – dostosowaniu produkcji do zapotrzebowania rynku oraz poprawie warunków sanitarnych, ekologicznych.

Dlatego przy realizacji tej strategii należy w sposób maksymalny wykorzystać wszystkie istniejące możliwości oraz silne strony gospodarstwa, przy jednoczesnym minimalizowaniu słabych stron oraz zagrożeń.

Przedstawione dane dotyczące planu strategicznego gospodarstwa rolnego wskazują na dobrze przemyślaną koncepcję rozwoju, opartą zarówno na analizie otoczenia, jak i zasobów wewnętrznych. Kluczowym elementem tego planu jest analiza strategiczna przeprowadzona metodą SWOT, która pozwoliła na identyfikację najważniejszych możliwości, zagrożeń, mocnych oraz słabych stron działalności.

W zakresie możliwości otoczenia gospodarstwa szczególnie istotny jest rosnący popyt na produkty wysokiej jakości. Najwyższą ocenę uzyskał wzrost zapotrzebowania na tuczniki o wysokiej mięsistości, co świadczy o dużym potencjale rozwoju produkcji trzody chlewnej. Dodatkowo zauważalny jest wzrost spożycia mięsa wołowego i wieprzowego o niskiej zawartości tłuszczu, a także zwiększone zapotrzebowanie na mleko o wysokiej zawartości białka, spełniające normy Unii Europejskiej. Średnia ocena możliwości na poziomie 8,00 wskazuje, że otoczenie rynkowe sprzyja rozwojowi gospodarstwa. Czynniki ekonomiczne, technologiczne, polityczne oraz społeczne tworzą korzystne warunki dla dalszej ekspansji produkcji i zwiększania konkurencyjności.

Jednocześnie analiza uwzględnia istotne zagrożenia, które mogą wpływać na funkcjonowanie gospodarstwa. Największym z nich jest niestabilny popyt, który uzyskał maksymalną ocenę, co oznacza dużą niepewność w zakresie sprzedaży produktów. Istotne są także zagrożenia wynikające z charakteru produkcji rolniczej, w tym uzależnienie od warunków przyrodniczych i sanitarnych. Możliwość wystąpienia klęsk żywiołowych, takich jak susze czy powodzie, dodatkowo zwiększa ryzyko prowadzenia działalności. Średnia ocena zagrożeń wynosząca 7,67 wskazuje, że mimo korzystnych warunków rynkowych, gospodarstwo musi być przygotowane na różnorodne trudności zewnętrzne.

Analiza mocnych stron pokazuje, że gospodarstwo dysponuje solidnymi fundamentami do dalszego rozwoju. Do najważniejszych atutów należą wysoka jakość produktów, duże doświadczenie właścicieli oraz pełne spełnienie norm krajowych i unijnych. Szczególnie istotna jest bliskość rynku zbytu, która ogranicza koszty transportu i ułatwia dystrybucję produktów. Wykorzystanie własnych pasz stanowi dodatkowy atut, pozwalający na kontrolę jakości oraz redukcję kosztów produkcji. Średnia ocena mocnych stron na poziomie 8,80 świadczy o bardzo dobrej kondycji wewnętrznej gospodarstwa.

Słabe strony, choć mniej liczne, również wymagają uwagi. Najważniejszym problemem jest brak stabilizacji oraz pewna niestabilność jakości produktów, co może wpływać na postrzeganie gospodarstwa przez odbiorców. Średnia ocena słabych stron wynosząca 7,50 wskazuje, że mimo przewagi atutów, konieczne są działania zmierzające do poprawy stabilności produkcji i utrzymania jednolitego standardu jakości.

Zestawienie wszystkich elementów analizy SWOT prowadzi do wniosku, że gospodarstwo posiada korzystną pozycję strategiczną, szczególnie na rynku regionalnym. Wysoka jakość produktów, doświadczenie właścicieli oraz odpowiednie zaplecze techniczne i organizacyjne sprawiają, że jego pozycja nie jest zagrożona. Jednocześnie konieczne jest uwzględnienie zmienności otoczenia i przygotowanie się na różne scenariusze rozwoju. W związku z tym zaproponowano trzy warianty strategii: ostrożny, optymistyczny oraz pesymistyczny, co pozwala na elastyczne reagowanie na zmieniające się warunki rynkowe.

Wybrana strategia rozwoju opiera się przede wszystkim na utrzymaniu wysokiej jakości produktów na poziomie światowym oraz dostosowaniu produkcji do potrzeb rynku. Istotnym elementem jest również poprawa warunków sanitarnych i ekologicznych, co wpisuje się w rosnące wymagania konsumentów oraz regulacje prawne. Kluczowe znaczenie ma maksymalne wykorzystanie mocnych stron i pojawiających się możliwości, przy jednoczesnym ograniczaniu wpływu słabych stron i zagrożeń.

Plan techniczny gospodarstwa potwierdza wysoki poziom organizacji produkcji. Produkcja roślinna i zwierzęca prowadzona jest w sposób nowoczesny, z wykorzystaniem własnych pasz oraz odpowiednich dodatków żywieniowych. Produkty charakteryzują się bardzo dobrą jakością – mleko zawiera wysoką ilość białka i niski poziom bakterii, a mięso posiada wysokie walory smakowe i odżywcze. Również uprawa rzepaku, mimo wysokich wymagań, przynosi dobre efekty produkcyjne.

Strategia produkcji zakłada dalszy rozwój poprzez zwiększenie skali hodowli trzody chlewnej. Planowana jest rozbudowa chlewni oraz zwiększenie liczby tuczników o 100 sztuk. Proces produkcji został dokładnie zaplanowany, uwzględniając możliwe straty oraz czas tuczu wynoszący od 6 do 8 miesięcy. Modernizacja obiektów ma na celu poprawę warunków zoohigienicznych, co bezpośrednio wpłynie na jakość produkcji.

Dane dotyczące poziomu produkcji wskazują na stabilność i przewidywalność działalności w kolejnych latach. Produkcja tuczników wzrasta w pierwszym roku, a następnie utrzymuje się na stałym poziomie, podobnie jak produkcja mleka, bydła oraz rzepaku. Oznacza to, że gospodarstwo osiąga zdolność do utrzymania stabilnej produkcji przy jednoczesnym zwiększeniu efektywności.

Istotnym elementem funkcjonowania gospodarstwa jest również dobra dostępność surowców. Rozwinięta infrastruktura zaopatrzeniowa w regionie zapewnia łatwy dostęp do nasion, nawozów, pasz oraz usług związanych z hodowlą i mechanizacją rolnictwa. Dzięki temu gospodarstwo może sprawnie realizować swoje cele produkcyjne.

Planowane inwestycje obejmują modernizację i rozbudowę infrastruktury, co jest niezbędne dla dalszego rozwoju. Koszt inwestycji wynosi ponad 61 tys. zł i będzie finansowany zarówno ze środków własnych, jak i kredytu. Inwestycje te mają kluczowe znaczenie dla zwiększenia skali produkcji oraz poprawy jej efektywności.

Podsumowując, przedstawiony plan strategiczny wskazuje na duży potencjał rozwojowy gospodarstwa. Silna pozycja rynkowa, wysoka jakość produktów oraz dobrze zaplanowane inwestycje pozwalają sądzić, że gospodarstwo będzie się rozwijać, mimo występujących zagrożeń. Kluczowe znaczenie będzie miało utrzymanie wysokich standardów produkcji oraz elastyczne dostosowywanie się do zmieniających się warunków rynkowych.

image_pdf

Biznes plan nowoczesnego gospodarstwa rolnego. Zamierzenia na przyszłość

5/5 - (1 vote)

Dotychczasowe rezultaty oraz chłonny rynek zbytu skłaniają właściciela do powiększenia produkcji tuczników oraz zmodernizowania pomieszczeń inwentarskich. Są to zamierzenia, które zostaną zrealizowane w najbliższym okresie.

Natomiast w dłuższej perspektywie czasu zamierza rozszerzyć swoją działalność poprzez:

  • zamianę produkcji w cyklu otwartym na cykl zamknięty z wykorzystaniem własnego stada podstawowego;
  • inwestowaniu wypracowanych środków w dalszą modernizację gospodarstwa;
  • intensyfikowanie działań związanych z ustabilizowaniem jakości produkcji;
  • przejściu na specjalizację.

Biznesplan nowoczesnego gospodarstwa rolnego stanowi kluczowe narzędzie zarządzania, które umożliwia planowanie, organizowanie oraz kontrolowanie działalności rolniczej w warunkach dynamicznie zmieniającego się otoczenia gospodarczego i technologicznego. Współczesne rolnictwo coraz częściej opiera się na zasadach efektywności ekonomicznej, zrównoważonego rozwoju oraz wykorzystania innowacyjnych rozwiązań technologicznych. W związku z tym biznesplan gospodarstwa rolnego powinien uwzględniać zarówno tradycyjne aspekty produkcji, jak i nowoczesne podejście do zarządzania zasobami.

Nowoczesne gospodarstwo rolne nie ogranicza się wyłącznie do produkcji surowców rolnych, lecz funkcjonuje jako przedsiębiorstwo, które musi konkurować na rynku, reagować na zmieniające się potrzeby konsumentów oraz dostosowywać się do wymogów prawnych i środowiskowych. Biznesplan w tym przypadku obejmuje analizę aktualnej sytuacji gospodarstwa, jego zasobów produkcyjnych, struktury upraw lub hodowli oraz możliwości rozwoju. Kluczowe znaczenie ma również identyfikacja mocnych i słabych stron gospodarstwa oraz szans i zagrożeń wynikających z otoczenia rynkowego.

Jednym z głównych elementów biznesplanu nowoczesnego gospodarstwa rolnego są zamierzenia dotyczące rozwoju technologicznego. Współczesne rolnictwo coraz częściej wykorzystuje rozwiązania z zakresu rolnictwa precyzyjnego, takie jak systemy GPS, czujniki gleby, drony czy zaawansowane oprogramowanie do zarządzania produkcją. Wdrożenie tych technologii pozwala na optymalizację zużycia nawozów, środków ochrony roślin oraz wody, co przekłada się na zwiększenie efektywności produkcji oraz ograniczenie negatywnego wpływu na środowisko.

Istotnym kierunkiem rozwoju nowoczesnych gospodarstw rolnych jest również dywersyfikacja działalności. Oznacza ona rozszerzenie zakresu funkcjonowania gospodarstwa o dodatkowe źródła dochodów, takie jak przetwórstwo produktów rolnych, agroturystyka czy sprzedaż bezpośrednia. Takie podejście pozwala na zwiększenie stabilności finansowej gospodarstwa oraz zmniejszenie ryzyka związanego z wahaniami cen produktów rolnych na rynku.

W biznesplanie ważne miejsce zajmują również zamierzenia związane z ochroną środowiska i zrównoważonym rozwojem. Nowoczesne gospodarstwa rolne coraz częściej wdrażają praktyki proekologiczne, takie jak ograniczenie stosowania chemicznych środków produkcji, stosowanie płodozmianu czy ochrona bioróżnorodności. W kontekście rosnących wymagań prawnych oraz oczekiwań konsumentów działania te mają nie tylko wymiar środowiskowy, ale również ekonomiczny, ponieważ mogą wpływać na dostęp do dopłat oraz zwiększać atrakcyjność produktów na rynku.

Kolejnym istotnym obszarem zamierzeń na przyszłość jest rozwój kapitału ludzkiego. W nowoczesnym gospodarstwie rolnym coraz większe znaczenie mają kwalifikacje i kompetencje osób zarządzających oraz pracowników. Biznesplan powinien uwzględniać potrzeby szkoleniowe, rozwój umiejętności oraz wprowadzanie nowych metod zarządzania. Inwestycja w kapitał ludzki przekłada się na lepsze wykorzystanie dostępnych zasobów oraz zwiększenie innowacyjności gospodarstwa.

Nie można pominąć również znaczenia współpracy i integracji z otoczeniem gospodarczym. Nowoczesne gospodarstwa rolne coraz częściej uczestniczą w grupach producenckich, spółdzielniach czy sieciach współpracy, co umożliwia lepsze wykorzystanie efektu skali oraz zwiększenie siły negocjacyjnej na rynku. Biznesplan powinien uwzględniać możliwości nawiązywania takich relacji oraz korzyści z nich wynikające.

Ważnym elementem zamierzeń na przyszłość jest także rozwój sprzedaży i marketingu. Współczesne gospodarstwa rolne coraz częściej korzystają z nowoczesnych kanałów dystrybucji, takich jak sprzedaż internetowa czy krótkie łańcuchy dostaw. Budowanie marki gospodarstwa oraz bezpośredni kontakt z klientem stają się istotnymi czynnikami konkurencyjności. W biznesplanie należy określić strategię marketingową oraz sposoby dotarcia do odbiorców.

Biznesplan nowoczesnego gospodarstwa rolnego obejmuje szeroki zakres działań i zamierzeń, które mają na celu zapewnienie jego długoterminowego rozwoju oraz konkurencyjności. Kluczowe znaczenie mają inwestycje w nowe technologie, dywersyfikacja działalności, ochrona środowiska, rozwój kapitału ludzkiego oraz budowanie relacji z otoczeniem rynkowym. Odpowiednio opracowany biznesplan pozwala na skuteczne zarządzanie gospodarstwem oraz dostosowanie go do wyzwań współczesnego rolnictwa.

Misja gospodarstwa

Gospodarstwo pragnie poprzez swoje produkty zaspokajać popyt rynku lokalnego. W związku z tym zamierza dostarczać odbiorcom produkty o jakości i w ilości zgodnej z ich oczekiwaniami.

Podstawowe cele

Podstawowym celem gospodarstwa jest utrzymanie czołowej pozycji wśród producentów i dostawców z terenów woj. rzeszowskiego. Pozycję tą może zachować dzięki odpowiednim zasobom doświadczenia, kontaktom i rozeznaniu w branży. Do osiągnięcia tych celów niezbędne jest jednak doskonalenie jakości (doprowadzenie do jej ustabilizowania) oraz poszerzenie produkcji, a w późniejszym okresie specjalizacja.

W tym celu niezbędne jest ciągłe inwestowanie w zaplecze oraz urządzenia zapewniające nowoczesność techniki i technologii.

Pozostałe cele i zasady działania

Pozostałe cele: Ważnym celem działania jest zapewnienie stabilności gospodarstwu oraz długotrwałych zysków.

Co robimy? Polem działania gospodarstwa jest dostarczanie żywca wieprzowego, wołowego, mleka oraz rzepaku.

Gdzie to robimy? Obszar działań gospodarstwa to rynek lokalny-woj. rzeszowskie.

Jak to zrobić? Realizacja planów będzie prowadzona z pełną świadomością oraz odpowiedzialnością wobec odbiorców i ich potrzeb.

Właściciel wierzy, że wszystkie opisane poniżej elementy polityki są zbieżne i wewnętrznie zgodne.

Polityka gospodarstwa opiera się na następujących elementach:

Właściciel i członkowie jego rodziny W tym zakresie zamierza:

  • wzrost zysku oraz utrzymanie czołowej pozycji na rynku;
  • prowadzić księgowość;
  • sensownie angażować majątek i fundusze.

Klienci:

W tym zakresie zamierza:

  • dostarczać klientom produkt o wysokiej jakości;
  • zapoznawać się z wszystkimi zmianami technologicznymi w branży;
  • utrzymywać urządzenia w dobrym stanie technicznym.

Konkurenci:

W tym zakresie zamierza: konkurować zgodnie z obowiązującymi zasadami.

Branża:

W tym zakresie zamierza: realizować swój udział w zamówieniach kierowanych.

image_pdf

Biznes plan nowoczesnego gospodarstwa rolnego. Dane gospodarstwa

Rate this post

Opisywane gospodarstwo położone jest w województwie podkarpackim. Region rzeszowski należy do najcieplejszych regionów w Polsce, położony jest w podgórskiej strefie klimatycznej. Typowe dla tej strefy są długie upalne lata i niezbyt ostre zimy. Warunki klimatyczne panujące na terenie województwa charakteryzują się: ilością opadów wynoszącą w ciągu roku 650 mm; w ciągu okresu wegetacji ilość opadów wynosi 550 mm, średnia roczna temperatura waha się w granicach 7° – 10°C, średnia temperatura lipca wynosi 18°C.

Dogodne położenie, bliskość południowej i wschodniej granicy, czyni z regionu ważne centrum komunikacyjne. Krzyżują się tu: droga międzynarodowa E – 40 biegnąca ze wschodu na zachód, łącząca Medykę ze Zgorzelcem oraz droga północ – południe, wytyczająca szlak od Gdańska przez Warszawę i Rzeszów, do Słowacji i Rumunii. Odległość do granic z Ukrainą i Słowacją wynosi niespełna 100 km.

Ogólna powierzchnia opisywanego gospodarstwa wynosi 111 ha. Jest to gospodarstwo rodzinne, przejęte od rodziców. W roku 1993 zostało przekształcone w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością. Kapitał własny gospodarstwa wynosi 2306237 zł.

W gospodarstwie prowadzona jest produkcja roślinna oraz produkcja zwierzęca. Chów tuczników, krów mlecznych, bydła opasowego oraz jałówek prowadzony jest w oparciu o pasze własne. Na 70 ha gruntów ornych prowadzona jest uprawa: pszenicy ozimej, jarej, kukurydzy, bobiku, jęczmienia jarego, żyta, owsa, buraków cukrowych, rzepaku ozimego, ziemniaków. Pozostałą część stanowią łąki, pastwiska oraz tereny pod zabudową. Gospodarstwo ma dogodną lokalizację względem rynków zaopatrzenia i zbytu.

W poniższej tabeli zaprezentowano rodzaje gruntów w gospodarstwie. Obliczono powierzchnie tych gruntów oraz ich udział procentowy w użytkach rolnych.

Tabela 2. Użytkowanie gruntów w gospodarstwie

Rodzaj użytków Powierzchnia

ha

Udział w UR

%

Grunty orne 70,0 64,0
Łąki 29,5 26,6
Pastwiska 10,0 9,0
Ogródki przydomowe 0,5 0,4
Sady
Razem użytki rolne 100,0 100,0
Powierzchnia pod zabudowaniami 0,5
Lasy
Nieużytki
Inne 0,5
Razem powierzchnia gospodarstwa 111,0

Źródło: Dane z gospodarstwa.

Z powyższej tabeli można dowiedzieć się jaką powierzchnię zajmują poszczególne użytki. Oczywiście największą powierzchnię zajmują grunty orne – 70 ha, ale w gospodarstwie są także łąki – 29,5 ha i pastwiska – 10 ha.

Gospodarstwo posiada znaczny park maszynowy o łącznej wartości odtworzeniowej 364517 zł oraz zabudowania gospodarskie w dobrym i bardzo dobrym stanie.

Jest to gospodarstwo rodzinne, przejęte od rodziców, na którym gospodaruje 6 osób. Liczbę osób w rodzinie oraz zasoby siły roboczej przedstawia tabela 3.

Tabela 3. Liczba osób w rodzinie – zasoby siły roboczej

Stopień pokrewieństwa Liczba osób Wiek Płeć Miejsce zatrudnienia Współczynnik

przeliczeniowy

Możliwości przerobowe
Ojciec 1 42 M praca w      sp.  z o.o. 1,0 1,0
Matka 1 40 K gospodyni domowa 0,8 0,8
Syn 1 22 M chłopo-robotnik 0,4 0,4
Syn 1 20 M robotnik 0,4 0,4
Teść 1 64 M praca na gospodarstwie 0,5 0,5
Teściowa 1 60 K praca na gospodarstwie 0,2 0,2
Razem 6         3,3

Źródło: dane z gospodarstwa.

W powyższej tabeli zestawiono siłę roboczą opisywanego gospodarstwa. Stanowi ją sześć osób – dwie kobiety i czterech mężczyzn. Najwięcej pracy w to gospodarstwo wkłada ojciec, gdyż jest to jego jedyne zajęcie. Natomiast matka zajmuje się domem, a synowie uczą się. Dlatego mniej czasu poświęcają pracy na roli.

image_pdf

Plan finansowy nowoczesnego gospodarstwa rolnego. Część III

Rate this post

Analiza wskaźnikowa

Analiza wskaźnikowa jest elementem analizy finansowej i stanowi rozwinięcie wstępnej analizy sprawozdań finansowych. Wskaźniki stanowić mogą relacje odpowiednich składników aktywów i pasywów bilansu w przekroju pionowym i poziomym, wyniku finansowego brutto lub netto, jak też relacje między składnikami rachunku wyników i bilansu. Wskaźniki ekonomiczne wykorzystywane są do podejmowania różnych decyzji dotyczących sprawnego funkcjonowania przedsiębiorstwa.

Zyskowność firmy jest przedmiotem zainteresowania wszystkich wymienionych grup odbiorców analizy wskaźnikowej. Trudno więc byłoby uszeregować wskaźniki analizy sprawozdań finansowych według potrzeb tych odbiorców. Stąd zazwyczaj ujmuje się je w grupy zawierające wskaźniki w przybliżonej treści ekonomicznej. Najbardziej typowe jest wyróżnienie następujących czterech zespołów wskaźników[1]: płynności finansowej, sprawności działania, zadłużenia i rentowności.

Wskaźniki płynności charakteryzują zasoby majątku obrotowego stanowiącego podstawę bieżącej działalności przedsiębiorstwa oraz stopień jego wypłacalności.

  1. Wskaźnik płynności bieżącej
  • aktywa bieżące
  • pasywa bieżące

Wskaźnik ten informuje o tym, ile razy bieżące aktywa pokrywają zobowiązania bieżące. Bezpieczny poziom tego wskaźnika powinien kształtować się na poziomie od 1,5 do 2.

  1. Wskaźnik płynności szybkiej
  • aktywa bieżące – zapasy – rozliczenia międzyokresowe czynne
  • pasywa bieżące

Wskaźnik ten nazywany mocnym testem, określa, ile razy aktywa bieżące o najwyższej płynności pokrywają zobowiązania bieżące. Najbardziej wskazany przedział tego wskaźnika powinien wynosić od 1,2 do 1,5. Warto zauważyć, że zbyt wysokie wartości każdego ze wspomnianych wyżej wskaźników świadczą o złej strukturze finansowania działalności. W szczególności może to oznaczać nadmiar środków pieniężnych na rachunku bankowym lub (i) niepokojąco wysoki poziom należności. Z kolei ich zbyt niski poziom może stanowić sygnał zbliżających się kłopotów finansowych, uniemożliwiając tym samym spłatę bieżących zobowiązań. Niekiedy, np. w przypadku wysokiej inflacji, uzasadniony może być niższy poziom wspomnianych wskaźników. Firmy, w których występuje znaczna różnica między obydwoma wskaźnikami, charakteryzują się zbyt wysokim poziomem zapasów (zamrożone środki obrotowe). W niektórych branżach wysoki poziom zapasów może być koniecznością spowodowaną jej specyfiką.

Wskaźniki sprawności działania obrazują efektywność wykorzystania zasobów majątkowych, zarówno ich całości jak i poszczególnych składników.

Wskaźnik rotacji należności określa ile razy w ciągu badanego okresu odtwarza stan swych należności. Pożądane są więc wszelkie działania zmierzające do podniesienia poziomu tego wskaźnika.

Za pomocą wskaźnika cyklu należności można określić długość okresu (w dniach ) ściągania należności. Zbyt wysoki poziom tego wskaźnika może świadczyć o nieskutecznym ściąganiu należności, co w rezultacie może prowadzić do bankructwa. Nie sposób jednak prawidłowo zinterpretować wartości omawianego wskaźnika bez znajomości specyfiki branży.

Wskaźnik rotacji zobowiązań określa, ile razy w ciągu badanego okresu przedsiębiorstwo odtwarza stan swych zobowiązań.

Wskaźnik cyklu zobowiązań określa średni czas regulowania zobowiązań. Im wyższa wartość wskaźnika tym korzystniejsza sytuacja firmy, ponieważ finansuje się ona za pomocą kapitału wierzycieli. Pożądaną sytuacją byłby wyższy poziom wskaźnika rotacji zobowiązań niż rotacji należności.

Wskaźniki zadłużenia pokazują źródła finansowania majątku
oraz określają możliwości przedsiębiorstwa do obsługi zadłużenia.

Wskaźnik zadłużenia aktywów (zadłużenia ogółem) określa udział wszystkich zobowiązań (kapitałów obcych) w finansowaniu majątku firmy. Zwykle za dobry poziom wskaźnika uważa się wartości od 55 do 65%, co oznacza, że w przeciętne przedsięwzięcie firma powinna zaangażować przynajmniej 35% kapitału własnego. Zbyt wysoki poziom wskaźnika świadczy o podwyższonym ryzyku finansowym, spowodowanym bardzo prawdopodobną możliwością utraty zdolności do spłaty zadłużenia. Zbyt niski poziom wskaźnika może wskazywać na zbyt mały udział kapitałów obcych w finansowaniu działalności firmy.

Wskaźnik zadłużenia kapitału własnego informuje o stosunku poziomu zobowiązań (kapitałów obcych) do kapitału własnego firmy. Jego pożądany poziom zależy od tego jakie granice zadłużenia aktywów uznamy za dopuszczalne. Jeśli będą one należeć do przedziału <55 – 65%>, to pożądany poziom zadłużenia kapitału własnego powinien wynosić od 122 – 186%.

Wskaźnik zadłużenia długoterminowego określa on relacje między zobowiązaniami długoterminowymi, które muszą być uregulowane w okresie dłuższym niż jeden rok, do kapitału własnego. Zwykle za pożądaną wartość składnika uznaje się jego wartość do 50 – 100%.

Wskaźnik pokrycia obsługi długu określa stosunek wielkości zysku przed potrąceniem kosztów odsetek oraz podatku dochodowego do poziomu obciążeń wynikających z obsługi zadłużenia. Zadowalający poziom wskaźnika znajduje się w przedziale <1,3 – 2,5>, a wzrost jego wartości jest równoznaczny ze zmniejszeniem się ryzyka związanego z udzieleniem firmie kredytu.

Wskaźniki rentowności przedstawiają trzy aspekty rentowności: sprzedaży, majątku i kapitałów własnych[2].

Wskaźnik rentowności brutto informuje o wartości zysku brutto (przed opodatkowaniem), przypadającego na każdą złotówkę sprzedanych produktów i towarów.

Wskaźnik rentowności netto informuje z kolei o wartości zysku netto (po opodatkowaniu), przypadającego na każdą złotówkę sprzedanych produktów i towarów. Minimalny poziom tego wskaźnika powinien wynosić 5%, a pożądany 15%.

Tabela 19. Analiza wskaźnikowa

Wyszczególnienie Jednostka 2000 2001 2002
Wariant prawdopodobny
A Wskaźnik płynności finansowej
1. Wskaźnik płynności bieżącej krot. Brak danych Brak danych Brak danych
2. Wskaźnik szybki krot. Brak danych Brak danych Brak danych
3. Wskaźnik natychmiastowej wymiany krot. Brak danych Brak danych Brak danych
B Wskaźnik rentowności
1. Wskaźnik rentowności brutto % 64,66 61,36 61,36
2. Wskaźnik rentowności netto % 64,66 61,36 61,36
3. Wskaźnik rentowności kapitału własnego % 31,45 29,85 29,85
4. Wskaźnik rentowności aktywów % 23,6 18,36 15,61
C Wskaźnik sprawności działania
1. Wskaźnik rotacji należności krot. 2,21 1,52 1,48
2. Wskaźnik rotacji zapasów krot. 1,5 19,7 1,74
D Wartość firmy wg formuły Wilcoxa
1. Wartość firmy wg Wilcoxa krot. 1714799 2634389 3334048
E Analiza wskaźnikowa Du Ponta
1. Rotacja kapitału stałego krot. 0,48 0,48 0,48
2. Rentowność sprzedaży % 64,66 61,36 61,36
3. Rentowność kapitału stałego % 31,45 29,85 29,85
4. Wskaźnik struktury kapitału % 1,82 1,82 1,82

Źródło: obliczenia własne.

Wskaźnik rentowności kapitału własnego pozwala ocenić rentowność zaangażowanego kapitału własnego. Wysokie wartości tego wskaźnika, wskazują na korzystną sytuację finansową firmy, szczególnie z punktu widzenia akcjonariusza firmy. Wysokość wskaźnika na poziomie 15% uważa się za dobry.

Analizując powyższe tabele można stwierdzić, że na korzyść gospodarstwa dobrze świadczą wysokie wartości współczynników rentowności.

Wskaźniki rentowności nie posiadają norm granicznych. Trudno jest je zinterpretować. Jedyną zasadą jest, że im wyższe wskaźniki rentowności tym lepiej dla przedsiębiorstwa. Z prognozy gospodarstwa wynika, że wskaźniki te nieznacznie obniżą się, szczególnie obniży się wskaźnik rentowności aktywów, co świadczy o mniejszym zysku netto w następnych latach.

Poziom wskaźnika rotacji należności jest mniejszy od 7, co znaczy, ze gospodarstwo prowadzi zbyt łagodną politykę kredytowania kontrahentów.

Szczególnie wysoki jest wskaźnik rotacji zapasów w 2001 r., co oznacza, ze gospodarstwo zbyt długo przechowuje zapasy w magazynach.

Poziom wskaźników aktywności, odwrotnie niż wskaźników rentowności powinien być jak najniższy.

Poniżej znajduje się podsumowanie analizy wskaźnikowej (ok. 800 słów), opracowane w spójnej i akademickiej formie:


Podsumowanie analizy wskaźnikowej

Analiza wskaźnikowa stanowi istotny element analizy finansowej przedsiębiorstwa i jest rozwinięciem wstępnej oceny sprawozdań finansowych, takich jak bilans oraz rachunek zysków i strat. Jej głównym celem jest ocena kondycji finansowej przedsiębiorstwa poprzez wykorzystanie odpowiednich relacji między poszczególnymi składnikami majątku, kapitału, przychodów i kosztów. Wskaźniki finansowe są niezwykle przydatnym narzędziem wspomagającym proces podejmowania decyzji zarówno przez właścicieli, jak i potencjalnych inwestorów czy kredytodawców.

W analizie wyróżnia się cztery podstawowe grupy wskaźników: płynności finansowej, sprawności działania, zadłużenia oraz rentowności. Każda z tych grup dostarcza innych informacji na temat funkcjonowania przedsiębiorstwa i pozwala na kompleksową ocenę jego sytuacji ekonomicznej.

W przypadku analizowanego gospodarstwa rolnego nie przedstawiono danych dotyczących wskaźników płynności finansowej, takich jak wskaźnik bieżącej płynności, płynności szybkiej czy natychmiastowej. Brak tych informacji ogranicza możliwość pełnej oceny zdolności przedsiębiorstwa do regulowania bieżących zobowiązań. Niemniej jednak, na podstawie pozostałych danych można dokonać oceny innych istotnych obszarów działalności.

Najważniejszą grupę wskaźników w analizie stanowią wskaźniki rentowności, które określają efektywność działalności przedsiębiorstwa oraz jego zdolność do generowania zysków. W analizowanym gospodarstwie wartości wskaźników rentowności kształtują się na bardzo wysokim poziomie. Wskaźnik rentowności brutto oraz netto wynosi odpowiednio 64,66% w roku 2000 oraz 61,36% w latach 2001 i 2002. Oznacza to, że z każdej złotówki przychodu gospodarstwo generuje ponad 60 groszy zysku, co świadczy o bardzo wysokiej efektywności prowadzonej działalności.

Wskaźnik rentowności kapitału własnego (ROE) również osiąga korzystne wartości – na poziomie około 31,45% w 2000 roku oraz 29,85% w kolejnych latach. Oznacza to, że kapitał własny jest efektywnie wykorzystywany i przynosi wysoką stopę zwrotu, znacznie przekraczającą uznawany za dobry poziom 15%. Z punktu widzenia właściciela gospodarstwa jest to bardzo pozytywny sygnał.

Nieco mniej korzystnie przedstawia się wskaźnik rentowności aktywów (ROA), który wykazuje tendencję spadkową – z poziomu 23,6% w 2000 roku do 15,61% w 2002 roku. Spadek ten może świadczyć o rosnącym zaangażowaniu majątku przy jednoczesnym wolniejszym wzroście zysku netto. Mimo tego, wartości wskaźnika nadal pozostają na stosunkowo wysokim poziomie.

Kolejną analizowaną grupą są wskaźniki sprawności działania, które pozwalają ocenić efektywność wykorzystania zasobów przedsiębiorstwa. Wskaźnik rotacji należności w analizowanym okresie maleje – z 2,21 w 2000 roku do 1,48 w 2002 roku. Oznacza to wydłużenie okresu odzyskiwania należności od kontrahentów, co może wskazywać na zbyt liberalną politykę kredytową. Niska rotacja należności może prowadzić do problemów z płynnością finansową, mimo wysokiej rentowności działalności.

Z kolei wskaźnik rotacji zapasów wykazuje znaczne wahania. Szczególnie wysoka wartość w 2001 roku może świadczyć o nadmiernym gromadzeniu zapasów lub ich zbyt długim przetrzymywaniu w magazynach. Taka sytuacja prowadzi do zamrożenia środków obrotowych i obniżenia efektywności gospodarowania majątkiem. W kolejnych latach wskaźnik ten ulega stabilizacji, jednak nadal wymaga kontroli.

W analizie uwzględniono również wartość przedsiębiorstwa według formuły Wilcoxa, która wykazuje systematyczny wzrost w kolejnych latach – od około 1,7 mln zł w 2000 roku do ponad 3,3 mln zł w 2002 roku. Wzrost ten świadczy o rosnącej wartości ekonomicznej gospodarstwa oraz jego potencjale rozwojowym.

Istotnym elementem analizy jest także model Du Ponta, który pozwala na syntetyczną ocenę efektywności działalności przedsiębiorstwa poprzez powiązanie rentowności sprzedaży, rotacji kapitału oraz struktury finansowania. W analizowanym przypadku wskaźnik rotacji kapitału stałego pozostaje na stałym poziomie (0,48), co wskazuje na stabilne wykorzystanie majątku trwałego. Rentowność sprzedaży utrzymuje się na wysokim poziomie, natomiast wskaźnik struktury kapitału (1,82) świadczy o umiarkowanym wykorzystaniu kapitału obcego.

Podsumowując, analiza wskaźnikowa wskazuje, że gospodarstwo rolne znajduje się w dobrej kondycji finansowej. Szczególnie pozytywnie należy ocenić bardzo wysoką rentowność działalności oraz rosnącą wartość przedsiębiorstwa. Jednocześnie zauważalne są pewne niekorzystne tendencje, takie jak spadek rentowności aktywów, wydłużający się okres ściągania należności oraz problemy związane z gospodarowaniem zapasami.

W przyszłości gospodarstwo powinno skoncentrować się na poprawie efektywności zarządzania należnościami oraz optymalizacji poziomu zapasów. Działania te pozwolą na poprawę płynności finansowej oraz zwiększenie efektywności wykorzystania majątku. Pomimo wskazanych niedoskonałości, ogólna ocena działalności gospodarstwa pozostaje pozytywna, a jego sytuacja finansowa daje solidne podstawy do dalszego rozwoju.


[1] H. Kassyk-Rokicka: Statystyka nie jest trudna – mierniki statyczne, PWE, Warszawa 1994

[2] M. Sierpińska, T. Jachna: Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych, PWN, Warszawa 1998

image_pdf

Plan finansowy nowoczesnego gospodarstwa rolnego. Część II

Rate this post

Rachunek zysków i strat

Rachunek zysków i strat jest drugim sprawozdaniem zwany też rachunkiem wyników jest drugim obok bilansu istotnym sprawozdaniem finansowym. Jest on sprawozdaniem z osiągniętych dochodów w okresie obrachunkowym. W przeciwieństwie do bilansu jest to sprawozdanie nie na dany dzień, tylko za określony okres. Sprawozdanie to ujmuje więc sytuację finansową banku w sposób dynamiczny. Jego podstawowym zadaniem jest rejestrowanie przychodów i kosztów wpływających na wielkość wyniku finansowego banku: zysku bądź straty[1].

Pierwszą pozycję rachunku stanowią przychody ze sprzedaży. Jest to główne źródło dochodów przedsiębiorstwa.

Koszty sprzedaży stanowią nakłady związane ze sprzedażą produktów rolnych.

Wynik ze sprzedaży jest ustalany przez porównanie przychodu ze sprzedaży z kosztami sprzedaży.

Kolejne pozycje to koszty zmienne, koszty amortyzacji i koszty stałe oraz przychody i koszty finansowe.

Dane zawarte w rachunku wyników prowadzą do obliczenia zysku netto przedsiębiorstwa.

Tabela 14. Rachunek zysków i strat  – wariant prawdopodobny

Wyszczególnienie 2000 2001 2002
Przychody ze sprzedaży 1121750 1121750 1121750
Rzepak ozimy 18000 18000 18000
Mleko 644800 644800 644800
Tuczniki 226800 226800 226800
Opasy 195750 195750 195750
Jałówki 36400 36400 36400
Koszty zmienne 269253,6 305290,5 305290,5
Koszty stałe bez amortyzacji i kosztów finansowych 10014 10999,6 10999,6
Zysk na działalności gospodarczej 842482,4 805459,9 805459,9
Amortyzacja 112500,9 112500,9 112500,9
Zysk bez kosztów finansowych 729981,5 692959 692959
Przychody finansowe
Koszty finansowy 4620 4620 4620
Zysk brutto 725361,5 688339 688339
Podatek dochodowy 145072,3 137667,8 137667,8
Zysk netto 580289,2 550671,2 550671,2

Źródło: Dane z biznes planu.

Analiza rachunku zysków i strat obejmuje analizę pionową i poziomą oraz interpretacje zachodzących zmian.

Przy interpretacji szczególną uwagę zwraca się na relację między przychodami i kosztami oraz poziom wyniku finansowego.

Analiza pionowa rachunku polega na ustaleniu udziału procentowego każdej pozycji rachunku w przychodach ogółem, a analiza pozioma porównuje kolejne lata poprzez wyliczenie dynamiki zmian wartościowych i procentowych danego składnika rachunku w danym okresie w odniesieniu do okresu poprzedniego.

Jak wynika z danych zawartych w powyższej tabeli, gospodarstwo przynosi zyski, które w latach kolejnych ulegną obniżeniu w wyniku wysokich kosztów amortyzacji majątku trwałego oraz zaciągniętego kredytu.

W kolejnych latach wzrastają koszty stałe oraz koszty zmienne w stosunku do przychodów ze sprzedaży.

Tabela 15. Rachunek zysków i strat wariant optymistyczny (w zł.)

Wyszczególnienie 2000 2001 2002
Przychody ze sprzedaży 2243500 2243500 2243500
Rzepak ozimy 36000 36000 36000
Mleko 1289600 1289600 1289600
Tuczniki 453600 453600 453600
Opasy 391500 391500 391500
Jałówki 72800 72800 72800
Koszty zmienne 269253,6 305290,5 305290,5
Koszty stałe bez amortyzacji i kosztów finansowych 10014 10999,6 10999,6
Zysk na działalności gospodarczej 1964232 1927210 1927210
Amortyzacji 112500,9 112500,9 112500,9
Zysk bez kosztów finansowych 1851731 1814709 1814709
Przychody finansowe
Koszty finansowe 4620 4620 4620
Zysk brutto 1847112 1810089 1810089
Podatek dochodowy 369422,4 362017,8 362017,8
Zysk netto 1477689,6 1448071,2 1448071,2

Źródło: Dane z biznes planu.

Tabela 16. Rachunek zysków i strat wariant pesymistyczny (w zł.)

Wyszczególnienie 2000 2001 2002
Przychody ze sprzedaży 1083010 1083010 1083010
Rzepak ozimy 18000 18000 18000
Mleko 644800 644800 644800
Tuczniki 205200 205200 205200
Opasy 182250 182250 182250
Jałówki 32760 32760 32760
Koszty zmienne 269253,6 305290,5 305290,5
Koszty stałe bez amortyzacji i kosztów finansowych 10014 10999,6 10999,6
Zysk na działalności gospodarczej 803742,4 766719,9 766719,9
Amortyzacji 112500,9 112500,9 112500,9
Zysk bez kosztów finansowych 691241,5 564219 654219
Przychody finansowe
Koszty finansowe 4620 4620 4620
Zysk brutto 686621,5 649599 649599
Podatek dochodowy 137324,3 129919,8 129919,8
Zysk netto 549297,2 519679,2 519679,2

Źródło: obliczenia własne.

Bilans.

Bilans jest sprawozdaniem finansowym sporządzonym na dany dzień, w którym wykazuje się stan aktywów (majątku: długoterminowego i krótkoterminowego) oraz pasywów (źródeł finansowania majątku; własnego i obcego) według kryterium ich płynności.

Suma aktywów jest równa sumie pasywów.

Poszczególne pozycje aktywów dotyczą majątku trwałego gospodarstwa, w podziale na majątek rzeczowy i finansowy oraz majątku obrotowego, w podziale na zapasy, półprodukty i produkty gotowe oraz środki pieniężne i należności od odbiorców.

Pozycje pasywne dotyczą głownie kapitałów własnych gospodarstwa oraz zobowiązań długoterminowych związanych za ciągniętych kredytem bankowym.

Tabela 17. Bilans – wariant prawdopodobny (w zł.)

Wyszczególnienie Start 2000 2001 2002
Aktywa 2306237 2255598 2143097 2092458
A Majątek trwały
A I Wartości niematerialne i prawne
A II Rzeczowy majątek trwały 2306237 2255598 2143097 2092458
A II 1 Grunty własne 357820 357820 357820 357820
A II 2 Budynki i budowle 1583900 1544302 1504705 1465108
A II 3 Urządzenia techniczne i maszyny 364517 291613 218710 145806
A II 4 Środki transportu
A II 5 Pozostałe środki trwałe
A II 6 Inwestycje rozpoczęte 61861,84 61861,84 123723,7
A III Finansowy majątek trwały
A IV Należności długoterminowe
B Majątek obrotowy 44000 818000,6 1604840 2329819
B I Zapasy 22000 248635 22000 248635
B I 1 Materiały
B I 2 Półprodukty i produkty w toku 22000 248635 22000 248635
B I 3 Produkty gotowe
B I 4 Towary
B I 5 Zaliczki na poczet dostaw
B II Należności i roszczenia 507365,6 736000,6 758000,6
B III Papiery wartościowe przeznaczone do obrotu
B IV Środki pieniężne 20000 62000 846839 1223183
C Rozliczenia między okresowe
Razem aktywa 2348237 3073599 3747938 4422277
Pasywa 2306237 3031598 3719937 4408277
A Kapitał własne 2306237 3031599 3719938 4408277
A I Kapitał (fundusz) podstawowy (aport rzeczowy) 2306237 2306237 2306237 2306237
A II Należne lecz nie wniesione wkłady na poczet k.p.
A III Kapitał (fundusz) zapasowy
A IV Kapitał (fundusz) rezerwowy z aktualizacji wyceny
A V Pozostałe kapitały (fundusze) rzeczowe
A VI Nie podzielony wynik finansowy z lat ubiegłych 725361,5 1413701
A VII Wynik finansowy roku obrotowego 725361,5 688339 688339
Rezerwy
C Zobowiązania długoterminowe 42000 42000 28000 14000
C I Długoterminowe kredyty bankowe 42000 42000 28000 14000
C II Pozostałe zobowiązania długoterminowe
D Zobowiązania krótkoterminowe i fundusze specjalne
D I Zobowiązania krótkoterminowe
D I 1 Kredyty bankowe
D I 2 Pozostałe zobowiązania krótkoterminowe
D II Fundusze specjalne
E Rozliczenia miedzyokresowe i przychody przyszłych okresów
Razem pasywa 2348237 3073598 3747937 4422276

Źródło: obliczenia własne.

Tabela zawiera prognozę bilansu gospodarstwa skonstruowaną przy następujących założeniach:

  • kapitał własny to aport rzeczowy majątku przychodzący z założeń biznes planu,
  • zapasy stanowią produkcję w toku (żywca wołowego i wieprzowego).

Analiza bilansu, tak jak analiza rachunku zysków i strat może być przeprowadzona pionowo lub poziomo w analogiczny sposób.

W zaprezentowanej prognozie na lata 2000-2002 kapitał własny gospodarstwa systematycznie wzrasta. Kapitały własne gospodarstwa zwiększyły się przez przeznaczenie wypracowanego zysku w poprzednich okresach obrotowych.

Zaciągnięte zobowiązania długoterminowe w związku z rozpoczętymi inwestycjami systematycznie maleją.

Tabela 18. Próg rentowności

Wyszczególnienie 2000 2001 2002
Wariant prawdopodobny  
Koszty stałe 127134,9 128120,5 128120,5
Koszty zmienne 269253,6 305290,5 305290,5
BEPW 396388,5 433410,5 433410,5
Sprzedaż 1121750 1121750 1121750
% BEP 35,34 38,64 38,64
Wariant optymistyczny  
Koszty stałe 127134,9 128120,5 128120,5
Koszty zmienne 269253,6 305290,5 305290,5
BEPW 396388,5 433410,5 433410,5
Sprzedaż 2243500 2243500 2243500
% BEP 17,67 19,32 19,32
Wariant pesymistyczny  
Koszty stałe 127134,9 128120,5 128120,5
Koszty zmienne 269253,6 305290,5 305290,5
BEPW 396388,5 433410,5 433410,5
Sprzedaż 1083010 1083010 1083010
% BEP 36,6 40,02 40,02

Źródło: obliczenia własne.

Próg rentowności jest to punkt zrównania przychodów i kosztów całkowitych (break even point – BEP). Jego analiza stanowi bardzo ważną informację dla banku na temat wrażliwości projektu na niekorzystne zmiany determinujące jego opłacalność. Próg rentowności może być analizowany przez formuły matematyczne, lub metodę graficzną w wyrażeniu[2]:

  • ilościowym,
  • wartościowym,
  • relatywnym.

Analiza progu rentowności zawiera pewne istotne, w porównaniu z rzeczywistością uproszczenia:

  • przyjmuje się, że cała produkcja badanego okresu zostanie sprzedana i stąd wielkość zdolności produkcyjnych powinna odzwierciedlać chłonność rynku,
  • koszty produkcji są zdeterminowane przez skalę wykorzystania zdolności produkcyjnych (dotyczy to kosztów zmiennych – niezmiennych na jednostkę produkcji),
  • cena produktu jest stabilna w okresie analiz.

Próg rentowności BEPW jest formułą wartościową BEP pozwalającą na ustalenie wartości przychodów i kosztów bilansujących się ze sobą, natomiast %BEP jako formuła relatywna pozwala określić, w jakim punkcie wykorzystania zdolności produkcyjnych firma osiąga nadwyżkę finansową równą 0. Po przekroczeniu tego punktu firma generuje zyski, zaś do tego punktu ponosi straty.

Próg rentowności BEPW jest iloczynem planowanej ceny jednostkowej wyrobu oraz wyniku ilorazu kosztów stałych podzielonych przez różnicę ceny jednostkowej i jednostkowych kosztów zmiennych.

BEP% jest wynikiem udziału kosztów stałych w fizycznej wielkości produkcji pomnożonej przez cenę jednostkową wyrobu pomniejszoną o jednostkowe koszty zmienne.

Analizując próg rentowności BEPW we wszystkich wariantach należy zauważyć, że próg rentowności zwiększył swoją wartość na przełomie 2000 i 2001 r. zarówno w wariancie optymistycznym, prawdopodobnym, jak i pesymistycznym. Wartość tego wskaźnika pozwala na ocenić, że w 2000 r. wartość 396 388,5 tys. zł jest punktem, w którym zrównują się wartości przychodów i kosztów gospodarstwa, natomiast powyżej tej wartości gospodarstwo osiąga zysk. W przypadku 2001 i 2002 roku wartość ta wynosi 433 410,5 tys. zł we wszystkich wariantach.

Biorąc pod uwagę próg rentowności w relacji procentowej należy zauważyć, że w wariancie optymistycznym już przy wykorzystaniu w 2000 r. powyżej 17,67% zdolności produkcyjnych gospodarstwo osiągnie nadwyżkę finansową, natomiast w latach 2001 i 2002 powyżej 19,32% tej zdolności. W wariancie pesymistycznym wielkość ta musi być wyższa od 36,6% w 2000 roku, a w kolejnych latach (2001 i 2002 r.) powyżej 40,02%. Najbardziej realny jest wynik tych obliczeń zawarty w wariancie prawdopodobnym, gdzie w 2000 r. %BEP wynosi 35,34% zdolności produkcyjnych gospodarstwa, a w roku 2001 i 2002 38,64%.

Z tej analizy wynika, że gospodarstwo rolne musi uruchomić 1/3 swoich możliwości produkcyjnych, aby wygenerować nadwyżkę finansową w postaci zysku.


[1] Por. M. Zaleska, „Podstawy rachunkowości dla analityków bankowych, SGH,  warszawa 1999, str. 37

[2] M.S. Wiatr Ryzyko kredytowe, za: W.J. Jaworski, Współczesny bank, Poltext, Warszawa 1999, s.400

image_pdf