Konserwy należy przechowywać w pomieszczeniach chłodnych, których temperatura wynosi: dla konserw pasteryzowanych od 2C do 6C i w tej temperaturze oraz wilgotności względnej powietrza do 85% okres ich przechowywania wynosi 9 miesięcy. Dla konserw mięsnych sterylizowanych w opakowaniach blaszanych od 0C do 18C, wilgotności do 85%, okres przechowywania wynosi 18 miesięcy.
Konserwy mięsno-warzywne i warzywno-mięsne w przedstawionych warunkach mogą być przechowywane w opakowaniach puszkowych oraz w słojach do 12 miesięcy.
W magazynie nie należy przechowywać towarów, które mogą powodować uszkodzenie części opakowań metalowych (np. sól kuchenna, kwasy, ługi i itp.). Konserwy przeznaczone do dłuższego przechowywania powinny być powleczone olejem parafinowym lub wazeliną techniczną i zapakowane do skrzyni lub pudeł kartonowych.
Skrzynki jako opakowania transportowe, powinny być szczelnie zamknięte lub zabite, opasane w dwóch miejscach taśmą stalową równolegle do listw wiążących przez boki, wieko i dno skrzynki. Dopuszcza się skrzynki nieotaśmowane, po uprzednim uzgodnieniu z odbiorcą.
Pudła tekturowe jako opakowania wysyłkowe powinny być wykonane z jednego wykroju tektury falistej 3 lub 5-cio warstwowej. Warstwy wewnętrzne powinny być uodpornione na wilgoć. Wewnątrz pudeł powinny się znajdować kratki złożone z elementów tekturowych, oraz przekładki poziomowej na dno i między warstwami puszek. W środku opakowania winna znajdować się karta kontrolna (zawierająca numer zakładu produkcyjnego, nazwę konserwy, datę produkcji itp.).
Magazynowanie i transport konserw bez utraty jakości
Warunki przechowywania konserwy zależą przede wszystkim od rodzaju zastosowanej obróbki. Produkt sterylizowany i prawidłowo zamknięty może być zaprojektowany do magazynowania w temperaturze pokojowej, natomiast konserwa pasteryzowana często wymaga stałego chłodzenia. Rozstrzyga o tym etykieta, nie materiał opakowania. Dawne podziały temperatur i okresów trwałości nie powinny być stosowane do współczesnej puszki bez potwierdzenia producenta. Receptura, rozmiar, proces, powłoka wewnętrzna i wymagania rynkowe są różne, a podany termin wynika z oceny konkretnego produktu. Magazyn przyjmuje go razem z warunkami określonymi w specyfikacji.
Dla konserw stabilnych w temperaturze otoczenia najlepsze jest miejsce suche, czyste i zacienione, bez dużych wahań temperatury. Wysoka temperatura przyspiesza utlenianie tłuszczu, zmianę aromatu, ciemnienie i reakcje zawartości z opakowaniem. Wilgoć sprzyja korozji zewnętrznej, szczególnie na zarysowaniach i przy zakładkach. Niska temperatura sama w sobie nie zawsze jest problemem, ale zamarznięcie zawartości może rozszerzyć produkt i odkształcić puszkę albo naruszyć słoik. Po przeniesieniu zimnego opakowania do ciepłego, wilgotnego pomieszczenia kondensacja wody zwiększa ryzyko rdzy. Stabilne warunki są lepsze niż częste zmiany.
Konserwy chłodzone powinny pozostawać w łańcuchu chłodniczym od zakładu do sklepu i domu. Magazyn oraz pojazd rejestrują temperaturę, a rozmieszczenie towaru pozwala na przepływ powietrza. Odczyt przy drzwiach nie zawsze pokazuje warunki w środku palety, dlatego system pomiarowy planuje się dla rzeczywistego ładunku. Awaria chłodni wymaga oceny czasu i temperatury, nie tylko ponownego schłodzenia. Drobnoustroje, które zdążyły się namnożyć, nie znikają po powrocie do ustawionej wartości. Partię można zwolnić dopiero po udokumentowanej analizie zgodnej z procedurą.
Opakowania chroni się przed wgnieceniami, przebiciem i tarciem. Kartony nie powinny być mokre ani przeciążone, palety muszą być stabilne, a pasy transportowe nie mogą deformować puszek. Upadek może uszkodzić zakładkę nawet wtedy, gdy nie widać wycieku. W magazynie nie należy chodzić po kartonach ani przesuwać ich po ostrej powierzchni. Słoiki wymagają ochrony przed uderzeniem i gwałtowną zmianą temperatury. Po rozbiciu szkła obszar trzeba oczyścić tak, aby fragmenty nie dostały się do innych opakowań lub żywności. Uszkodzone sztuki są oddzielane i oceniane.
Rotacja zapasów może opierać się na zasadzie, że najpierw wydaje się produkt z najwcześniejszą datą, a nie tylko najwcześniej przyjęty. Ma to znaczenie, gdy kolejne dostawy mają różne okresy trwałości. Kod partii i lokalizacja palety powinny być czytelne bez niepotrzebnego przekładania kartonów. Regularne oględziny wykrywają rdzę, wybrzuszenia, przecieki i aktywność szkodników. Magazyn nie może służyć do przechowywania chemikaliów, które mogłyby zanieczyścić opakowania lub nadać im obcy zapach. Czystość i porządek są częścią jakości, mimo że produkt jest zamknięty.
Transport powinien ograniczać skrajne temperatury, wilgoć i uderzenia. Przed załadunkiem sprawdza się czystość przestrzeni, zapach, stan techniczny oraz brak ładunków niezgodnych. Konserwy chłodzone trafiają do pojazdu, który osiągnął odpowiednie warunki przed rozpoczęciem załadunku. Drzwi pozostają otwarte możliwie krótko, a trasa i postoje uwzględniają wymagania produktu. Przy odbiorze sprawdza się temperaturę, plomby, zgodność ilości, kody partii i widoczne uszkodzenia. Dokumentacja pozwala ustalić, gdzie doszło do odchylenia i czy obejmuje ono całą przesyłkę.
W domu konserwy stabilne najlepiej ustawić tak, aby widzieć daty i zużywać najstarsze w pierwszej kolejności. Nie powinny stać nad kuchenką, przy kaloryferze ani w wilgotnej piwnicy. Puszkę należy obejrzeć przed otwarciem: wybrzuszenie, przeciek, głęboka rdza, uszkodzona zakładka lub ostre wgniecenie są powodem odrzucenia. Produktu nie trzeba próbować, aby potwierdzić podejrzenie. Konserwa oznaczona jako chłodzona trafia do lodówki od razu po zakupie i nie może być traktowana jak zwykła puszka spiżarniana.
Po otwarciu wszystkie konserwy tracą trwałość wynikającą z hermetycznego zamknięcia. Zawartość należy chronić przed zanieczyszczeniem, umieścić w lodówce i spożyć w czasie wskazanym na etykiecie. Jeżeli producent nie podaje szczegółu, należy przyjąć ostrożne, krótkie przechowywanie i obserwować zalecenia właściwe dla rodzaju żywności, ale nie przedłużać go samym dobrym zapachem. Czyste sztućce, przykrycie i małe porcje ograniczają ryzyko. Niewykorzystanej żywności nie pozostawia się w otwartej puszce na blacie ani nie miesza z resztkami wcześniej wyłożonymi do podania.
Magazyn powinien mieć plan postępowania z uszkodzonym towarem. Puszki wybrzuszone, cieknące lub mocno skorodowane nie wracają do normalnej sprzedaży po wytarciu. Oznacza się je, oddziela i zabezpiecza przed przypadkowym wydaniem. Niewielkie wgniecenia mogą wymagać oceny według ustalonych kryteriów, zwłaszcza w pobliżu zakładki. Decyzja i sposób usunięcia są dokumentowane. Strefa reklamacji nie powinna znajdować się nad pełnowartościowym towarem, ponieważ wyciek może zanieczyścić kartony i utrudnić rozpoznanie kolejnych wad.
Monitoring temperatury potrzebuje nie tylko czujnika, lecz również reakcji na alarm. Urządzenie powinno być sprawdzane, zapis chroniony, a wartości graniczne związane z wymaganiami produktów. Gdy alarm wystąpi w nocy, procedura określa osobę odpowiedzialną i sposób zabezpieczenia partii. Sam wykres nie mówi jeszcze, jaka była temperatura żywności, dlatego ocena uwzględnia czas, położenie, masę palety i bezwładność cieplną. Dobrze zaprojektowany system pozwala wykryć problem zanim produkt straci warunki, a nie dopiero podczas porannego oglądu.
Kondensacja może wystąpić także podczas rozładunku w ciepłym i wilgotnym powietrzu. Mokre puszki nie powinny być natychmiast zamykane w nieprzewiewnym kartonie. Należy ustalić przyczynę, osuszyć powierzchnie i upewnić się, że etykiety oraz kody pozostały czytelne. W przypadku słoików śliska wilgotna powierzchnia zwiększa ryzyko upuszczenia. Pracownicy stosują metody podnoszenia i zabezpieczenia palet ograniczające zarówno uszkodzenia produktu, jak i urazy. Bezpieczeństwo żywności i bezpieczeństwo pracy spotykają się w tym samym sposobie obchodzenia z ładunkiem.
Przy zapasie domowym pomocna jest lista produktów oraz dat. Pozwala zużyć konserwy bez odkrywania po latach sztuk schowanych z tyłu. Nowe zakupy powinny trafić za starsze, ale każdą puszkę warto obejrzeć przed ustawieniem. Jeżeli w pomieszczeniu pojawiła się woda, trzeba sprawdzić korozję kartonów i metalu, a nie tylko wysuszyć podłogę. Produkty chłodzone wymagają osobnego planu na wypadek przerwy w zasilaniu; czas i temperatura decydują o dalszym użyciu, nie fakt, że opakowanie pozostało zamknięte.
Transport między sklepem a domem jest ostatnim, choć krótkim odcinkiem łańcucha. Sterylizowane konserwy należy chronić przed nagrzanym bagażnikiem i uderzeniami ciężkich zakupów, a chłodzone umieścić w torbie izolacyjnej. Po powrocie najpierw rozpakowuje się żywność wymagającą zimna. Puszka, która upadła, powinna zostać obejrzana przy zakładce i szwie. Jeśli odkształcenie jest ostre lub zamknięcie naruszone, nie warto odkładać jej „do szybkiego zużycia”, ponieważ krótszy czas nie naprawia utraty szczelności.
Warunki producenta obowiązują do chwili użycia, ale po otwarciu zmieniają się natychmiast. Z tego powodu w gastronomii zapisuje się datę i godzinę otwarcia, a pojemnik z resztą opisuje. Podobna domowa etykieta pomaga uniknąć zgadywania po kilku dniach. Nie należy dolewać świeżo otwartej zawartości do starszej porcji, ponieważ nowy produkt przejąłby nieznaną historię. Prosta organizacja lodówki — czyste pojemniki, daty i widoczne resztki — ogranicza marnowanie skuteczniej niż próba oceniania wszystkiego dopiero po zapachu.
Dla osób szukających pomocy w pisaniu prac dyplomowych z różnych dziedzin polecamy serwis pisanie prac z prawa, administracji, zarządzania, marketingu, pedagogiki i wielu innych dziedzin.
