Rozwój obszarów wiejskich i rolnictwa

Rate this post

Wezwania polityki rynkowej i procesy łączenia się ze strukturami europejskimi wymuszają konieczność przemian w rolnictwie i potrzebę dostosowania się do wymogów rynku. Trwają dyskusje nad pilną potrzebą budowy polityki wiejskiej, która jest znacznie szerszym pojęciem niż polityka rolna. Ważnym składnikiem i głównym celem polityki wiejskiej jest strategia ożywienia gospodarki na terenach wsi i małych miasteczek poprzez tworzenie nowych podmiotów gospodarczych, a co za tym idzie nowych miejsc pracy, co jest niezbędnym warunkiem restrukturyzacji rolnictwa.

Wieś polska wymaga modernizacji, i to we wszystkich aspektach. Chodzi o osiągnięcie takich standardów cywilizacyjnych i ekonomicznych, które umożliwiałyby mieszkańcom wsi aktywne uczestnictwo w życiu gospodarczym i społecznym kraju.

Rozwój i ulepszenie infrastruktury technicznej związanej z rolnictwem

5/5 - (1 vote)

Działanie to często stanowi wstępny warunek dla rozwoju i doświadczeń produkcji rolniczej, dywersyfikacji gospodarki i wzrostu atrakcyjności wsi. Działania finansowane przez EAGGF nie dotyczą inwestycji prowadzonych w skali gminy lub większej, a raczej ograniczają się do pojedynczych gospodarstw lub grup gospodarstw.

Działanie to przyczyni się do poprawy warunków życia i prowadzenia działalności gospodarczej (w tym rolniczej) na terenach wiejskich, co sprzyjać będzie wielofunkcyjnemu rozwojowi obszarów wiejskich. Realizowane w ramach tego działania indywidualne projekty będą miały charakter uzupełniający w stosunku do inwestycji większej skali, przeprowadzanych w oparciu o współfinansowanie ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (ERDF), w ramach Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego.

Pomocą finansową mogą zostać objęte koszty budowy lub modernizacji:

  • dróg wewnętrznych;
  • indywidualnych systemów zaopatrzenia w wodę wraz z uzdatnianiem;
  • lokalnych lub indywidualnych systemów kanalizacyjnych;
  • urządzeń zaopatrzenia w energię;
  • instalacji indywidualnych stałych łączy internetowych.Poziom pomocy wynosi do 50% kosztów kwalifikowanych, w tym poziom udziału UE: do 45% całkowitego kwalifikującego kosztu. Powyższe działanie ma przyczynić się do stopniowego przywrócenia potencjału produkcji leśnej, wprowadzania niezbędnych instrumentów zapobiegawczych oraz ochrony i poprawy stanu środowiska naturalnego na terenach zniszczonych w wyniku huraganu z dnia 4 lipca 2002 r., lasów, będących w zarządzie: Pisz, Drygały, Borki, Nowogród, Czerwony Dwór i Giżycko oraz należących do prywatnych właścicieli.Pomoc będzie udzielana w formie całkowitego zwrotu 100% kosztów kwalifikowanych, w tym poziom udziału UE: do 80% całkowitego kwalifikującego się kosztu. Realizacja niniejszego priorytetu sprzyjać będzie przygotowaniu zakładów przetwórstwa rolno – spożywczego do funkcjonowania na Jednym Rynku oraz zwiększeniu konkurencyjności wyrobów polskiego przemysłu spożywczego na rynku krajowym i rynkach zagranicznych. Bardzo istotnym kierunkiem pomocy na rzecz przetwórstwa rolno – spożywczego w pierwszych latach po akcesji będzie zakończenie procesów jego dostosowania do standardów UE. W ramach niniejszego priorytetu realizowane będzie działanie:1. Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych.
  • W ramach tego działania przewidziana jest pomoc inwestycyjna mająca na celu rozwój i racjonalizację przetwórstwa i marketingu produktów rolnych w celu poprawy konkurencyjności i wzrostu wartości dodanej. Inwestycje powinny prowadzić do:
  •  
  • Priorytet III – Rozwój i dostosowanie do norm WE przetwórstwa artykułów rolnych.
  • Beneficjenci pomocy to Lasy Państwowe, a także właściciele lasów prywatnych. Zasięgiem geograficznym działanie obejmie lasy w zarządzie nadleśnictw: Pisz, Drygały, Borki, Nowogród, Czerwony Dwór i Giżycko.
  • W ramach niniejszego działania wspierane będą projekty związane z odnawianiem lasów, pielęgnacją drzewostanu, wzmocnieniem systemu ochrony przeciwpożarowej.
  • 4. Przywracanie potencjału produkcji leśnej zniszczonego naturalną katastrofą i/lub pożarem oraz wprowadzenie odpowiednich instrumentów zapobiegawczych.
  • Beneficjentem pomocy to osoby fizyczne, które zamieszkują, bądź prowadzą działalność gospodarczą lub rolniczą na terenach wiejskich lub osoby prane prowadzące działalność gospodarczą lub rolniczą na terenach wiejskich.
  • W ramach działania wspierane będą inwestycje zlokalizowane w gminach wiejskich lub miejsko – wiejskich, poza miejscowościami liczącymi więcej niż 5 tys. mieszkańców.
  • rynkowego ukierunkowania produkcji i wykorzystania istniejących „nisz rynkowych”;
  • tworzenia nowych kanałów zbytu;
  • unowocześnienia produkcji:
    • stosowania nowych technologii;
    • poprawy bezpieczeństwa i jakości żywności;
    • ochrony środowiska.Wyklucza się pomoc dla inwestycji w handlu detalicznym oraz inwestycje związane z przetwórstwem surowców pochodzących spoza UE. Pomoc nie może być przeznaczona na inwestycję, która spowoduje wzrost produkcji, dla której brak normalnego zbytu rynkowego.Warunkiem udzielenia pomocy jest spełnianie przez zakład standardów higieniczno – sanitarnych, ochrony środowiska i dobrostanu zwierząt. W przypadku zakładów branży przetwórstwa mleka i mięsa, które wystąpiły o okres na dostosowanie się i przygotowały indywidualne harmonogramy działań naprawczych, standardy te muszą być spełnione po zakończeniu realizacji przedsięwzięcia.Zasadniczo inwestycje wspiera się poprzez granty refinansujące poniesione koszty, ale możliwe jest także stosowanie dopłat do oprocentowania kredytu.
    • Pomoc może być przyznana na inwestycje związane z przetwórstwem produktów rolnych objętych Załącznikiem I do Traktatu, z wyłączeniem produktów rybnych, leśnych i produktów pochodzących z krajów trzecich.
    • Pomoc pomocy: maksymalnie 50% kwalifikowanych kosztów inwestycji, w tym poziom udziału UE: do 45% całkowitego kwalifikującego się kosztu.
    • W przypadku inwestycji zakładających wzrost mocy produkcyjnych projekty będą kwalifikowane do wsparcia na podstawie analizy rynkowej w danym sektorze przetwórstwa. Celem analizy będzie uniknięcie nadmiernej rozbudowy mocy produkcyjnych, ponad normalny rynek zbytu.
    • Pomoc może być przyznana przedsiębiorstwom, które są żywotne ekonomicznie, spełniają minimalne wymogi higieny, ochrony środowiska i zwierząt. Rolnicy powinni mieć odpowiedni udział w ostatecznych zyskach, w związku z przeprowadzoną inwestycją (w praktyce oznacza to, że podmiot starający się o dotację musi prowadzić kontraktację surowca).

W ramach omawianego działania beneficjentami pomocy będą przedsiębiorstwa rolno – przemysłowe oraz inne przedsiębiorstwa przetwórstwa rolno – spożywczego i/lub marketingu odpowiedzialne za inwestycje.

Instrumenty zapisane w Traktacie Akcesyjnym

Rate this post

Wsparcie dla gospodarstw niskotowarowych.

Wsparcie dla indywidualnych gospodarstw niskotowarowych jest instrumentem zachęcającym do modernizacji niewielkich gospodarstw rolnych, czego efektem może być zwiększenie dochodów. Instrument ten ma umożliwić podejmowanie przez rolników nowej, lub rozszerzanie prowadzonej działalności, inwestowanie w swoje gospodarstwo, poprawę płynności finansowej gospodarstw i złagodzenie kosztów okresu przejściowego, po wejściu Polski do UE.

Działanie polega na udzieleniu wsparcia finansowego rolnikowi, który realizuje lub planuje przedsięwzięcia ( ujęte w planie rozwoju gospodarstwa) prowadzące w określonej perspektywie czasowej, do osiągnięcia żywotności ekonomicznej.

Kraj członkowski (w tym przypadku Polska) musi zdefiniować gospodarstwo niskotowarowe. Prace nad zdefiniowaniem tej kategorii są w toku i będą podlegały uzgodnieniom z Komisją Europejską.

Planuje się, że pomoc finansowa dla gospodarstw niskotowarowych, bez konieczności udowadniania poniesionych wydatków, może wspierać realizację m.in. następujących przedsięwzięć:

  • Dzierżawa dodatkowych gruntów lub zakup gruntów;
  • Modernizacja lub przebudowa istniejących pomieszczeń gospodarczych, służące oszczędności nakładów, poprawie dobrostanu zwierząt i/lub poprawie jakości produkcji;
  • Zakup maszyn, urządzeń i instalacji, które pozwolą zaoszczędzić nakłady na nośniki energii i poprawiające jakość produkcji;
  • Zakup stada podstawowego;
  • Uruchomienie lub poszerzenie produkcji, na którą istnieje popyt na rynku;
  • Zakup maszyn i urządzeń (ewentualnie we współpracy z sąsiadami) ułatwiających czyszczenie, sortowanie i pakowanie produktów.

Wsparcie będzie przyznawane w postaci corocznej dopłaty przez 3 lata, z możliwością przedłużenia wypłat o kolejne 2 lata, jeśli rolnik wykaże, że plan rozwoju został zrealizowany. Dotacja ta wyniesie ok. 5000 PLN[1] (1250 EURO) na gospodarstwo rocznie. Dopłaty przyznawane z tytułu wsparcia dla gospodarstw niskotowarowych nie będą podlegały zwrotowi, nawet w przypadku gdy rolnik nie zrealizował w okresie trzyletnim zakładanego planu rozwoju.

Beneficjentem tego instrumentu może zostać rolnik, który:

  • Jest pełnoletnim posiadaczem gospodarstwa rolnego, odpowiadającego definicji gospodarstwa niskotowarowego;
  • Osobiście prowadził gospodarstwo rolnicze co najmniej przez 5 lat[2];
  • W przypadku młodego rolnika, który prowadził gospodarstwo krócej niż 5 lat, musi posiadać odpowiednie kwalifikacje zawodowe.
  • Warunkiem otrzymania dotacji jest:
    • Posiadanie dokumentów zaświadczających prawo rolnika do nieruchomości (akt własności, umowa dzierżawy);
  • Przedstawienie planu rozwoju gospodarstwa.Grupy producentów. Wsparcie będzie mogło być udzielane na założenie i działalność operacyjną grupy, przez okres pierwszych 5 lat od jej zgłoszenia.Wsparcie powinno zostać określone indywidualnie dla każdej grupy producentów na podstawie wartości jej produkcji rocznej, lecz nie powinno przekraczać:

 

  • Grupy producentów, uprawnione do otrzymywania wsparcia, powinny być powołane dla celów wspólnego dostosowywania się do wymogów rynku, organizowania sprzedaży, dystrybucji, rynku hurtowego, przygotowania sprzedaży, itp. Warunkiem uznania uprawnień grupy jest też uregulowanie jej statusu wg zasad prawa krajowego (tzn. rejestracja, itp.).
  • Celem działalności jest wsparcie, w okresie przejściowym, powstawania i funkcjonowania grup producentów w sektorach nie objętych wsparciem rynkowym. Mogłyby to być np. grupy rolników ekologicznych, producentów miodu, orzechów, mleka, itp. ( np. grupy producentów owoców i warzyw nie kwalifikują się)
  • W pierwszym, drugim, trzecim, czwartym, piątym roku odpowiednio: 5%, 5%, 4%, 3% i 2% wartości produkcji do 1.000.000 EURO;
  • W latach 1 – 5 odpowiednio: 2,5%, 2,5%, 2%, 1,5%, 1,5% wartości produkcji rocznej przekraczającej 1 mln EURO.
  • Dotacja, płatna corocznie w formie dopłaty zryczałtowanej, będzie posiadać maksymalny limit wysokości wsparcia dla każdej grupy producentów:
    • 100.000 EURO w pierwszym roku;
    • 100.000 EURO w drugim roku;
    • 80.000 EURO w trzecim roku;
    • 60.000 EURO w czwartym roku;
  • 50.000 EURO w piątym roku.Wsparcie na rzecz osiągania standardów UE.Wsparcie, będzie miało formę przejściowej, malejącej dopłaty rocznej, przyznanej na okres niezbędny do uzyskania wymaganego standardu, lecz nie dłużej niż przez 5 lat. Płatność maksymalna w pierwszym roku może wynosić 200 EURO/ha albo odpowiednio inaczej skalkulowaną sumę w przeliczeniu np. na Duże Jednostki Przeliczeniowe (DJP), w przypadku osiągania standardów dobrostanu zwierząt, czy też na gospodarstwo, w przypadku standardów BHP, itp. Płatność ta będzie zmniejszana w kolejnych latach.

 

  • Zakłada się, że aby uzyskać wsparcie z tytułu tego instrumentu, rolnik będzie musiał:
  • Instrument ten wymaga jeszcze prowadzenia intensywnych prac, w tym konsultacji z Komisją Europejską, jako że został zaproponowany przez KE w końcowej fazie negocjacji i wiele kwestii wymaga jeszcze rozstrzygnięcia. Instrument ten będzie wspierał przedsięwzięcia ukierunkowane na osiągnięcie unijnych standardów, które wymagają znacznie wyższych nakładów niż poprzednio obowiązujące standardy krajowe. Nakłady te mogą być związane z koniecznością dokonania dodatkowych inwestycji, wkładu pracy, czy taż dochodu, utraconego w wyniku zmian w sposobie hodowli zwierząt.
  • złożyć wniosek o wsparcie z tytułu inwestycji w gospodarstwie (Działanie nr 1 SOP „Restrukturyzacja i modernizacja rolnictwa oraz rozwój obszarów wiejskich);
  • albo przedstawić plan poprawy i/lub zmian w sposobie hodowli zwierząt, wymaganych do osiągnięcia wymaganych standardów, przygotowany lub zatwierdzony przez specjalistę (np. doradcę rolniczego).
  • Wsparcie z tytułu osiągania standardów UE będzie przyznawane tylko tym rolnikom, którzy wykażą żywotność ekonomiczną swego gospodarstwa, lub, że zostanie ona osiągnięta po skorzystaniu z tego wsparcia.

Przedstawione powyżej instrumenty, wraz z innymi działaniami strukturalnymi, mają szansę stworzyć niespotykane dotąd możliwości wielokierunkowego rozwoju polskiej wsi. Umiejętne wykorzystywanie wszystkich dostępnych instrumentów przypomina, zdaniem pewnego zachodniego eksperta, grę na pianinie, jak wiadomo polegająca na dobieraniu i uderzaniu odpowiednich klawiszy, tak, aby uzyskać efekt mistrzowski. To porównanie najlepiej chyba oddaje charakter całej gamy (nomen omen) działań Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich, co ostatecznie zdecyduje o ilości środków finansowych, które Polska wykorzysta po uzyskaniu członkostwa w UE.

—–

[1] Przy założeniu, że 1 EURO = 4 PLN

[2] do dotacji nie będą mieli prawa właściciele nieruchomości, którzy je wydzierżawili innym użytkownikom.

Plan rozwoju obszarów wiejskich na lata 2004 – 2006

Rate this post

Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi jest odpowiedzialne za przygotowanie dokumentu programowego, zwanego Planem Rozwoju Obszarów Wiejskich. Na jego podstawie finansowane będą działania na rzecz rozwoju obszarów wiejskich, z grupy tzw. środków towarzyszących WPR, a ponadto kilka instrumentów dodatkowych zaproponowanych w czasie negocjacji akcesyjnych przez Komisję Europejską.

Podstawą prawną jest Rozporządzenie Rady UE nr 1257/99 o wsparciu rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji w Rolnictwie (EAGGF) oraz Rozporządzenie KE nr 445/2002.

Program będzie współfinansowany ze środków Sekcji Gwarancji EAGGF. Jest to tzw. II filar Wspólnej Polityki Rolnej, na który wydzielona jest część środków Sekcji Gwarancji. Działania zaproponowane w PROW mają na celu wspieranie wielofunkcyjnego i zrównoważonego rozwoju obszarów wiejskich i są podstawą budowania Europejskiego modelu rolnictwa, w oparciu o instrumenty Wspólnej Polityki Rolnej (WPR).

Szczegółowa struktura PROW będzie ustalona w najbliższym czasie, a jego treść będzie szeroko konsultowana na wszystkich szczeblach.

Instrumenty PROW obejmują dwie grupy działań. Do pierwszej należą działania zaliczane do grupy środków towarzyszących WPR, precyzyjnie określone w rozporządzeniu 1257/99. Są one składowymi Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich w państwach członkowskich UE.

Należą do nich:

  • wcześniejsze emerytury,
  • programy rolno-środowiskowe,
  • zalesianie gruntów rolnych,
  • wsparcie dla obszarów o niekorzystnych warunkach gospodarowania (LFA)[1].
  • Do drugiej grupy należą instrumenty, zapisane przez Wspólnotę Europejską w Traktacie Akcesyjnym. Ideą tej propozycji jest chęć rozwiązania podstawowych problemów, z jakimi borykają się kraje kandydujące, dążące do integracji z UE. Część z nich to instrumenty zupełnie nowe, które pojawiły się po raz pierwszy w historii UE. Ich przyszły kształt będzie w dużej mierze zależeć od wyników uzgodnień technicznych z Komisją Europejską. Są to:
  • wsparcie dla gospodarstw niskotowarowych,
  • wsparcie dla grup producentów rolnych, które nie są objęte regulacjami rynkowymi,
  • wsparcie na rzecz osiągania standardów UE,
  • pomoc techniczna.
  • Z punktu widzenia benificjenta Program ten jest niezwykle atrakcyjny, bowiem nie jest wymagany udział środków własnych.

——-

[1] LFA – ang. Less-Favoured Areas; stosowany jest też polski skrót ONW.

Środki przedakcesyjne – Program SAPARD

Rate this post

Po długim okresie przygotowań do wdrożenia w II połowie 2002 r. rozpoczęto wykorzystywanie środków przyznanych Polsce w ramach programu SAPARD na lata 2000-2006. wdrożenie rozpoczęto od trzech działań:

Działanie 1: „Poprawa przetwórstwa i marketingu artykułów rolnych i rybnych”.

Celem tego działania jest przede wszystkim poprawa bezpieczeństwa produkcji oraz jakości żywności, a także wzmocnienie grup producentów rolnych i ich związków.

W ramach Działania 1 wyróżniamy następujące schematy:

Schemat 1.1.Wsparcie restrukturyzacji przetwórstwa i poprawy marketingu artykułów pochodzenia zwierzęcego. Zakresem pomocy finansowej objęte mogą być inwestycje związane m.in. z modernizacją budynków zakładów przetwórczych oraz jej wyposażeniem zgodnie ze standardami UE, modernizacją bądź wymianą linii produkcyjnych, a także inwestycje prowadzące do obniżenia szkodliwości emitowania ścieków, gazów czy pyłów w procesie produkcji.

Beneficjetami w ramach schematu 1.1.mogą być przedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność w zakresie przetwórstwa mleka, ryb, uboju, rozbioru oraz przetwórstwa mięsa. Pomoc finansową mogą również uzyskać grupy producentów rolnych lub ich związki, jeśli są przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy – Prawo działalności gospodarczej. Maksymalny poziom pomocy, w ramach tego programu, może sięgać do 50% kosztów kwalifikowanych. Wysokość pomocy finansowej przyznanej w okresie trwania programu jednemu zakładowi nie może łącznie przekroczyć 6.000.000 PLN.

Schemat 1.2.Wsparcie restrukturyzacji przetwórstwa i poprawy marketingu owoców i warzyw.

Zakresem pomocy finansowej objęte mogą być inwestycje związane m.in. z modernizacją budynków zakładów przetwórczych oraz jej wyposażeniem zgodnie ze standardami UE, modernizacją bądź wymianą linii produkcyjnych, a także inwestycje prowadzące do obniżenia szkodliwości emitowanych ścieków, gazów czy pyłów w procesie produkcyjnym.

Beneficjentami w ramach tego Schematu mogą być przedsiębiorcy prowadzący działalność w zakresie przetwórstwa owoców i warzyw. Pomoc mogą także uzyskać grupy producentów owoców i warzyw lub ich związki, jeśli są przedsiębiorcami w rozumieniu ustawy – Prawo działalności gospodarczej. Maksymalny poziom pomocy w ramach Schematu 1.2. może sięgać do 40% zakwalifikowanych kosztów, na jeden zakład w okresie trwania programu.

Wnioski o dofinansowanie inwestycji w ramach Działania 1 programu SAPARD przyjmowane są przez oddziały regionalne Agencji SAPARD dla dokonania ich oceny pod względem formalnym i ekonomicznym. Ocena projektów pod względem ekonomicznym dokonywana jest w centrali Agencji SAPARD. Zatwierdzanie projektów dokonywane będzie w oparciu o ich ranking rekomendowany przez Krajowy Komitet Sterujący. Ranking projektów zostanie wykonany w oparciu o zdefiniowane kryteria oceny.

Działanie 2: „Inwestycje w gospodarstwach rolnych”.

Celem ogólnym tego działania są przede wszystkim poprawa jakości rolniczej poprzez udoskonalenie wyposażenia technicznego gospodarstw oraz restrukturyzacja i różnicowanie produkcji rolniczej jako warunek poprawy efektywności gospodarstw, a także dostosowania produkcji do potrzeb rynku. O pomoc finansową z „Działania 2” mogą ubiegać się osoby w wieku poniżej 50 lat.

Rolnik ubiegający się o pomoc finansową zobowiązany jest do przygotowania i przedstawienia do oceny planu przedsięwzięcia zawierającego m.in. opis sytuacji wyjściowej gospodarstwa, zamierzonych inwestycji, ich stan docelowy oraz analizę finansową.

Na podstawie analizy projektu dokonywana jest – w oparciu o zestandaryzowane kryteria – ocena wykonalności planu oraz jego zgodność z założeniami programu SAPARD. Przedmiotem analizy jest w szczególności: ocena przyjętych założeń techniczno – technologicznych oraz ekonomicznych.

Pomoc może być przyznana tylko gospodarstwom żywotnym tj. takim, które z racji obecnego potencjału ekonomicznego mogą podjąć inwestycję o zakresie pozwalającym na osiągnięcie standardów jakościowych, higieny, warunków utrzymania zwierząt i ochrony środowiska na poziomie wymogów UE i dzięki temu kontynuować rentowną działalność rolniczą w skali zgodnej z posiadanymi zasobami ziemi oraz potrzebami rynku.

Do realizacji przyjmowane są projekty zgodne co do zakresu z założeniami niniejszego programu oraz zaakceptowane przez odpowiednie służby nadzoru budowlanego i weterynaryjnego (w przypadku planowanego korzystania z kredytu bankowego – posiadające promesę kredytowania. Decyzja o przyznaniu rolnikowi prawa do pomocy finansowej SAPARD podejmowana jest po weryfikacji formalnej, technicznej oraz ekonomicznej planu przedsięwzięcia – w miarę dostępnych środków i na zasadzie kolejności zgłoszeń (według daty złożenia kompletnego wniosku).

Służby Agencji SAPARD wraz z odpowiednimi służbami państwowymi m.in. nadzoru budowlanego i inspekcji weterynaryjnej są odpowiedzialne za przeprowadzenie kontroli realizacji inwestycji.

W ramach „Działania 2” wyróżniamy następujące, szczegółowe plany pomocy:

Schemat 2.1.Restrukturyzacja produkcji mleka.

Pomoc udzielana beneficjentom będzie polegała na częściowym refinansowaniu kosztów inwestycyjnych modernizacji gospodarstw rolnych specjalizujących się w produkcji mleka. Dotowaniu będą podlegać inwestycje związane z budową, rozbudową oraz modernizacją obór wraz z wyposażeniem i infrastrukturą, zakupem i instalacją wyposażenia technologicznego, a także zakupem stada podstawowego zwierząt hodowlanych.

Beneficjentem w ramach Schematu 2.1. może być rolnik tj. osoba fizyczna prowadząca na własny rachunek działalność rolniczą jako posiadacz (samoistny czyli właściciel albo zależny – dzierżawca) gospodarstwa rolnego, podlegający ubezpieczeniu społecznemu na podstawie Ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników.

Wysokość pomocy finansowej w ramach tego Schematu wynosi 50% kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, lecz nie więcej niż 85.000 PLN lub – w przypadku, gdy elementem inwestycji jest budowa urządzeń do przechowywania gnojowicy 110.000 PLN na jednego beneficjenta.

Schemat 2.2.Modernizacja gospodarstw specjalizujących się w produkcji zwierząt rzeźnych.

W ramach tego Schematu wyróżniamy następujące komponenty:

Komponent 2.2.1 – Modernizacja gospodarstw specjalizujących się w produkcji bydła mięsnego;

Komponent 2.2.2 – Odbudowa produkcji owczarskiej;

Komponent 2.2.3 – Modernizacja produkcji trzody chlewnej i drobiu.

Beneficjentem w każdym wymienionym komponencie może być rolnik tj. osoba fizyczna prowadząca na własny rachunek działalność rolniczą jako posiadacz (samoistny czyli właściciel albo zależny – dzierżawca) gospodarstwa rolnego, podlegający ubezpieczeniu społecznemu na podstawie Ustawy o ubezpieczeniach społecznych rolników.

Zmienia się natomiast poziom pomocy w ramach poszczególnych komponentów.

W ramach Komponentu 2.2.1. poziom pomocy wynosi 50% kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, lecz nie więcej niż 50.000 PLN – w przypadku gdy elementem inwestycji jest budowa urządzeń do składowania gnojowicy – 70.000 PLN na jednego beneficjenta.

W ramach Komponentu 2.2.2. wysokość pomocy finansowej wynosi 50% kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, lecz nie więcej niż 50.000 PLN na jednego beneficjenta.

W ramach Komponentu 2.2.3. pomoc finansowa wynosi 50% kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, lecz nie więcej niż 65.000 PLN na jednego beneficjenta, dla inwestycji w sektorze trzody chlewnej oraz 50.00 PLN na jednego beneficjenta dla inwestycji w sektorze drobiu.

Schemat 2.3. – Zwiększenie różnorodności produkcji gospodarstw rolnych.

W ramach tego schematu zakresem pomocy finansowej może być objęta inwestycja związana m.in. z budową bądź modernizacją budynków gospodarczych wraz z wyposażeniem i infrastrukturą, zakupem maszyn, urządzeń oraz wyposażenia do produkcji rolnej.

Pomoc finansową w ramach Schematu 2.3. może otrzymać rolnik tj. osoba fizyczna, która prowadzi na własny rachunek działalność rolniczą jako posiadacz (samoistny czyli właściciel albo zależny – dzierżawca) gospodarstwa rolnego, podlegający ubezpieczeniu społecznemu na podstawie Ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników. O pomoc finansową mogą ubiegać się osoby w wieku poniżej 50 lat.

Wysokość pomocy finansowe w ramach tego Schematu wynosi 50% kosztów kwalifikowanych przedsięwzięcia, lecz nie więcej niż 50.000 PLN na jednego benificjenta.

Działanie 3: Rozwój i poprawa infrastruktury obszarów wiejskich.

W ramach tego Działania najważniejszymi celami ogólnymi są przede wszystkim zwiększenie aktywności obszarów wiejskich dla inwestorów lokalnych i zewnętrznych, a także zapewnienie mieszkańcom wsi odpowiedniego standardu życia.

W ramach „Działania 3” wyróżniamy następujące schematy:

Schemat 3.1. – Zaopatrzenie gospodarstw wiejskich w wodę wraz z uzdatnianiem;

Schemat 3.2. – Odprowadzanie i oczyszczanie ścieków komunalnych;

Schemat 3.3. – Gospodarka odpadami stałymi;

Schemat 3.4. – Drogi gminne i powiatowe na obszarach wiejskich;

Schemat 3.5. – Zaopatrzenie w energię.

Beneficjentami pomocy w ramach Schematu 3.1., 3.2., 3.3., 3.5. mogą być gminy oraz związki gminne, natomiast w ramach Schematu 3.4. beneficjentem mogą być powiaty i gminy.

Górna wysokość pomocy finansowej dla gminy na „Zaopatrzenie gospodarstw wiejskich w wodę wraz z uzdatnianiem” wynosi 840.000 PLN na inwestycje, natomiast dla związków międzygminnych oblicza się mnożąc liczbę gmin związku uczestniczących w realizowanej inwestycji przez 840.000 PLN na inwestycję.

W ramach Schematu 3.2. górny pułap pomocy finansowej dla gmin wynosi 1.700.000 PLN na inwestycję, natomiast dla związków międzygminnych oblicza się mnożąc liczbę gmin związku uczestniczących w realizowanej inwestycji przez 1.700.000 PLN na inwestycję.

Górna wysokość pomocy finansowej dla gmin dla Schematu 3.3. wynosi 1.300.000 PLN na inwestycje, natomiast dla związków międzygminnych oblicza się mnożąc liczbę gmin związku uczestniczących w realizowanej inwestycji przez 1.300.000 PLN na inwestycję.

W ramach Schematu 3.4. górna wysokość pomocy finansowej dla gmin i powiatów wynosi 630.000 PLN na inwestycję.

W ramach Schematu 3.5. górny pułap pomocy finansowej dla gmin wynosi 420.000 PLN na inwestycję, natomiast dla związków międzygminnych oblicza się mnożąc 420.000 PLN na inwestycję przez liczbę gmin związku uczestniczących w realizowanej inwestycji.

Wniosek o dofinansowanie inwestycji infrastrukturalnej należy złożyć do oddziału regionalnego Agencji SAPARD, który sprawdza poprawność formalną i techniczną wniosków, i dzieli je według schematów (typów inwestycji). Poszczególnym projektom zostaje przypisana ocena punktowa pod kątem wskaźników wspólnych dla wszystkich rodzajów inwestycji, jak i charakterystycznych dla danego schematu.

Po zamknięciu okresu składania i ocenie wniosków, odpowiednie dokumenty przekazywane są do Regionalnego Komitetu sterującego. Zadaniem Regionalnego Komitetów Sterujących (działających w oparciu o priorytety zdefiniowane w strategii rozwoju województwa) jest przede wszystkim rekomendowanie podziału środków finansowych pomiędzy poszczególne cele oraz rekomendowanie listy rankingowej inwestycji infrastrukturalnych, w oparciu o ocenę zgodności z priorytetami określonymi w strategii rozwoju województwa.

Działanie 4: „Różnicowanie działalności gospodarczej na obszarach wiejskich”.

Ogólne cele tego „Działania” to rozwój pozarolniczej działalności gospodarczej na obszarach wiejskich oraz tworzenie warunków dla rozwoju turystyki na obszarach wiejskich.

W ramach „Działania 4” wyróżniamy następujące cele:

Schemat 4.1. – Tworzenie źródeł dodatkowego dochodu w gospodarstwach rolnych.

Beneficjentem w ramach Schematu 4.1. może być osoba fizyczna: rolnik lub domownik. Pomoc finansowa w ramach tego Schematu stanowić będzie do 50% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu, lecz nie więcej niż 40.000 PLN. Beneficjent może otrzymać pomoc w ramach tego działania jeden raz w okresie realizacji programu.

Schemat 4.2. – Tworzenie miejsc pracy na obszarach wiejskich.

Beneficjentami w ramach Schematu 4.2. mogą być przedsiębiorcy. Pomoc finansowa stanowić będzie do 50% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu. Pomoc ta może wynosić nie więcej niż 35.000 PLN na jedno utworzone miejsce pracy. Beneficjent może uzyskać pomoc w wysokości nie przekraczającej 210.000 PLN jeden raz w okresie realizacji programu SAPARD.

Schemat 4.3.- Publiczna infrastruktura turystyczna na obszarach wiejskich.

Pomoc finansową w ramach Schematu 4.3. może otrzymać gmina, związek międzygminny lub organizacja pozarządowa. Pomoc finansowa stanowić będzie do 50% całkowitych kosztów kwalifikowanych projektu, lecz nie więcej niż 130.000 PLN. W przypadku związków międzygminnych, górny pułap pomocy finansowej na przedsięwzięcie oblicza się mnożąc liczbę gmin uczestniczących w przedsięwzięciu przez 130.000 PLN.

Wnioski o pomoc finansową w ramach programu SAPARD przyjmowane będą przez Odziały Regionalne Agencji SAPARD, w terminach przez nią ogłaszanych, dla dokonania ich oceny pod względem formalnym i ekonomiczno-technicznym.

Działanie 5: „Programy rolno-środowiskowe”.

Zgodnie z Uchwałą Nr 18 Zespołu-Komitetu do Spraw Monitorowania Programu SAPARD z dnia 18 grudnia 2002roku w sprawie przywrócenia realizacji programu „Pilotażowe programy rolno-środowiskowe” w ramach Działania 5 Programu Operacyjnego SAPARD kontynuowane będą pilotażowe programy rolno-środowiskowe w celu ich uruchomienia jesienią 2003 roku. Pomoc finansową w Działaniu 5 mogą uzyskać rolnicy.

Działanie 6, 7: „Szkolenia zawodowe”, „Pomoc techniczna”.

Decyzją Komisji Europejskiej z dnia 2 lipca 2002 roku upoważnia się Polskę do uruchomienia Działania 6 – Szkolenia zawodowe oraz Działania 7 – Pomoc techniczna, dla których, zgodnie z zaleceniami Komisji Europejskiej, końcowym beneficjentem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za prowadzenie projektu jest Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Obecnie trwa procedura wyłaniania firm, które będą realizować szkolenia zawodowe dla rolników i projekty w ramach pomocy technicznej.